Lian Brummelhuis 2018-01-22T15:05:31+00:00

Lian Brummelhuis

BrumBrum is mijn levenswerk. Toen ik nog werkte bij een instelling voor kinderen met een beperking, zorgden we in de weekenden al voor een pleegkindje. Dat is langzaam gegroeid naar een compleet vrijetijdsbestedingsprogramma voor 6 kinderen. In eerste instantie kwamen de kinderen gewoon bij ons thuis. Maar toen we zelf kinderen kregen – we hebben 2 geweldige zonen, Stijn en Luuk –  werkte dat niet meer.

We besloten om de schuur te verbouwen, daardoor kregen we veel meer ruimte. Dat is het moment dat BrumBrum is ontstaan. De vrijetijdsbesteding vind ik leuk, maar  eigenlijk ben je daar alleen zijdelings bij de ontwikkeling van de kinderen betrokken. Ik kon er niet al mijn kennis in kwijt, ik miste diepgang, zo voelde het. Daarom wilde ik er graag een vaste groep voor de dagbehandeling naast.

Lian Brummelhuis

lian brummelhuis

We begonnen met één jongetje en dat zijn er stap voor stap meer geworden. Inmiddels hebben we ons helemaal gericht op dagbehandeling en zijn we verhuisd naar een prachtig pand in het centrum van Delden. We werken heel geconcentreerd en gericht aan de ontwikkeling van de kinderen. Elke stap vooruit – hoe ogenschijnlijk klein die ook is – geeft me zoveel voldoening.

Ik vind het moeilijk om te zeggen voor welke kinderen BrumBrum geschikt is. Dat bekijken we echt per aanvraag. Heel globaal kun je zeggen dat kinderen bij ons van harte welkom zijn vanaf ongeveer twee jaar totdat ze gaan puberen. Maar het ligt bijvoorbeeld ook aan de samenstelling van de groep, daar moet een kind in passen. En we willen echt iets voor het kind kunnen betekenen. We willen dat het zich bij ons goed voelt, en dat het zich op een positieve manier kan ontwikkelen.

Wij zijn er voor de kinderen en voor hun ouders. Zij kennen hun kind het best, weten hoe je hun kind het best aan kunt pakken, waar het op reageert. We gaan dus heel ver mee in de wensen van ouders, maar het moet wel in de filosofie van BrumBrum passen. Het belang van de kinderen staat altijd voorop. We werken dan ook niet met vaste methodes, maar gebruiken hetgeen wat bij het kind past. Als ouders graag willen dat we een bepaalde methode toepassen, zoals bijvoorbeeld ‘contactgericht spelen’, dan verdiepen we er ons in, en gaan we erin mee. Die extra verdieping vinden we boeiend en nuttig. Elke methode heeft namelijk sterke punten. Die pikken we eruit en verweven we in onze algemene werkwijze.

BrumBrum blijft een droom die we zelf hebben waargemaakt. Ik prijs me gelukkig dat ik dit werk mag doen.’